prensio
prensĭo, ōnis, f. [prendo],
- a seizing, grasping, taking hold of: quoniam moribus majorum tribuni plebis prensionem haberent, had the right or office of seizure, Att. Cap. ap. Gell. 12, 12, 4; 6.
prēnsio, ōnis, f. (prendo = prehendo), das Anfassen, Ergreifen, habere prensionem, das Recht, einen zu ergreifen od. zu verhaften, Capito u. Varro fr. bei Gell. 13, 12. § 4 u. 6: ebenso habere potestatem prensionis, Varro fr. bei Gell. 13, 13, 4. – ➳ Caes. b. c. 2, 9, 5 jetzt pressionibus.
[a ship ‥ engaged in herring fishing ] circa prencionem allecium
pensatio vel ~o [? l. pensio ], taxatio, numeratio
prēnsĭō, c. prehensio.
In Polliaco nec in ejus obedientia comandam non requiram, Prensionem nullam faciam de bove, vacca, etc.Charta ann. 1098. ex Tabul. S. Albini Andegav. :
Dedit.... arpennum vineæIbidem :vii. cadorum vini Prensionis prædicto S. Albino.
Hæc vinea sex somas vini Prensionis.... reddit.Tabular. S. Vincentii Cenoman. :
Willelmus de Doscela dedit S. Vincentio Prensionem dimidii agripenni vineæ quam habebant monachi apud Doscelam. Sed idem Willelmus accipiebat ibi tres summas vini Prensionis.Vide Prenditio, Prisæ, et Prisia 1.