primatus

prīmātus, ūs, m. [primas],

• the first place or rank, preference, pre-eminence, primacy (ante-class. and in post-Aug. prose): alii dant primatum bonis pratis, Varr. R. R. 1, 7, 10: primatum obtinere apud regem, Plin. 24, 17, 102, § 165: donare aliquem primatu, id. 8, 5, 5, § 12; 13, 12, 24, § 79 (opp. secundatus).

prīmātus, ūs, m. (primas), die erste Stelle, der erste Rang, der Vorrang (Ggstz. secundatus, Tert. anim. 27), Varro u.a.: primatum obtinere, die erste Stelle behaupten (vom Rennpferde), Plin.: primatus maioris transfunditur in minorem, das Erstgeburtsrecht, Augustin. de civ. dei 16, 37 in.

primatus [CL] 1 supremacy, primacy, first place (in status, authority, or sim.); b (w. ref. to Col i 18); c (w. ref. to secular power) supremacy, rule, leadership; d class of persons comprising the nobility, ruling class. ideo hae tres linguae ~um in omnibus linguis obtinent Ps.-Bede Collect. 237; mihi prae ceteris regalium ~uum [v. l. ~um] gradibus dilectissimo ælfwaldo regi ‥ salutem Felix Guthl. prol. p. 60; primatum tenuit [sc. Johannes Babtista], baptismate, dogmate lucens Wulf. Brev. 341; c1280 fraus primatum [AN: seignurie] optinet (De temporibus 3) Pol. Songs 133; vos magni prelati qui in ecclesia Dei habetis ~um Abel, patriarchum Abrahe, gubernacionem Noe, auctoritatem Moysi Brinton Serm. 4 p. 6; orientales ‥ Angli, quorum ~um tenent illi qui a modernis dicuntur Norfolchici Elmh. Cant. 140; cum ars ut predicitur naturam imitetur, et natura omnia operetur optime, ac ars vivendi omnium artium gerit ~um Fortescue NLN I 25.  b sis ‥ in omnibus ‥ ~um tenens, qui cum Deo Patre et Spiritu Sancto vivis et regnas J. Ford Serm. 36. 6.  c 749 (12c) ego Headberht ~um tenens subscripsi CS 178; 983 (13c) tocius Anglorum gentis basileos, ceterarumque nationum in circuitu degentium ~um gerens CD 1280; ~um Jerusalem respuit [sc. Robertus dux Normannie], malens ‥ regnum Anglie habere quam principatum in Terra Sancta gerere Capgr. Hen. 55.  d hic ‥ in sublimitate roboratus beatum patrem Dunstanum tanto caritatis ardore dilexit, ut nullum paene ex ~u sibi praetulisset B. V. Dunst. 19. 2 (eccl.) first place or prime authority (in spiritual matters), primacy: a (of Rome w. respect to universal Church); b (of sovereign w. respect to post-Reformation English Church); c office, dignity, or authority of a primate, primacy, primateship; d (w. ref. to archbishopric of Canterbury); e (w. ref. to Lichfield, as chief episcopal see of Mercia). a divina providentia nativitati illius praeparavit locum [sc. Romam] in quo totius sancte ecclesie voluit esse ~um V. Birini 1; s1274 Romana ecclesia summum et plenum ~um super universam catholicam ecclesiam optinet Flor. Hist. III 36; antequam Romana ecclesia ~um haberet Ockham Pol. I 81.  b 1580 placuit convocationi decretum ‥ confirmare ‥ ut juramentum de ~u et Articulis Fidei Latino sermone susciperentur StatOx 417.  c famuli archiepiscopi Maguntini et abbatis S. Galli in Saxonia, qui debet imperatori l millia equitum, inter se pugnaverunt pro sede ~us R. Niger Chr. II 158; alius [sc. patriarcha] in Africa ~um habuit, qui in Alexandria pontificatum tenuit Gir. PI I 19 p. 107; s1306 Clemens papa ‥ ~um ‥ Aquitanie de Bituricensi ad Burdegalensem ecclesiam transtulit Trevet Ann. 407; s1176 per spacium insuper annorum xxx vel amplius ex boreali parte Themensis fluvii ~um tenuit [sc. ecclesia Scoticana] et pontificalis apicem dignitatis, teste Beda Bower VIII 26 p. 328.  d 797 ~um illum, sicuti Doroverni constitutus est, primam sedem et concedimus et censentes promulgamus (Lit. Papae) Ep. Alcuin. 127; 803 (13c) idcirco manifestissimis signis caelestis regis ~um monarchiae archiprincipatus permanere canonicis et apostolicis munitionibus statuimus ubi sanctum evangelium Christi per beatum patrem Agustinum in provincia Anglorum primum praedicatur (Clovesho) CS 310; p936 (12c) volumen hoc evvangelii æðelstan Anglorum basyleos ‥ Dorobernensis cathedre ~ui tribuit CS 711; 1072 Eboracensis æcclesiae antistes adversum me palam murmuravit ‥, dicens me injuste velle agere eo quod super se suamque æcclesiam jure nostrae æcclesiae ~um niterer obtinere Lanfr. Ep. 3 (4 p. 50); 1119 nulli ‥ sapienti dubium tam Theodorum quam ejus successorem in Eboraco et ejus provincia ~um habuisse, qui totiens in eisdem locis episcopos instituerunt et restituerunt (Ep. Cant.) Hist. Church York II 239; Offa ‥ honorem ~us ab eis [sc. Cantuaritis] tulit, et Lichefeldensi episcopo contulit Eul. Hist. II 172.  e coeperat rex Merciorum Offa Dorobernensem archiepiscopatum in sui regni ~um ad Lichfeldensem ecclesiarum [l. ecclesiam] transferre, ut ‥ de cetero foret caput ecclesiarum Angliae Gosc. Transl. Aug. 41A.

prīmātŭs, ūs, m. , premier rang, prééminence : Plin. 24, 165 || supériorité [en parl. des choses] : Varro R. 1, 7, 10.

primatus , us. m.
首位。Primatum dare huic rei 以此爲主。

Suggest a Translation
See an image