primigenus
prīmĭgĕnus, a, um, adj. [primus geno, gigno],
- first of all, original (poet.): dies primigenus maris, Lucr. 2, 1106: mens, Avien. Arat. 13.
prīmigenus, a, um (primus u. geno = gigno), ursprünglich, allererst, Lucr. 2, 1106. Avien. Arat. 13. Chalcid. Tim. 46: subst., primigenus suus, sein Erstgeborner, Corp. inscr. Lat. 8, 742. lin. 3.
divinum ‥ judicium quo ~is et semini eorum inflictum est
prīmĭgĕnus, (16) a, um, le premier [en date] : Lucr. 2, 1106.