prioratus
prĭōrātus, ūs, m. [prior],
- priority, preference (eccl. Lat.), Tert. adv. Val. 4.
priōrātus, ūs, m. (prior), die erste Stelle, der Vorrang, Tert. adv. Valent. 4.
ecce primus apostolorum quasi oblitus sui ~us
hi qui spiritualis imperii ~um [AS: ] ‥ exercentealdorscype
quem ~um beatus Gregorius inter alterutram precepit [sc. inter Cantuariensem et Eboracensem ecclesias ], tute nosti
dum inter se amplissime civitates de ~u disceptarent
propter Petri clavigeri dignitatem, ‥ necnon et cathedralem dignitatem, cum ~u vocationis
certantibus ‥ filiis suis de ~u
quem ingressum habet in ~um de N.
~um de Watton, cum terris, feodis ‥
rex priori de S. salutem ‥ de xl marcis nobis reddendis qui arestati fuerunt ‥ in ~u vestro
fiet solucio [marcarum ] in ~u de Newenham
concessio unius orphane essende monialis in ~u de Kylburne
in ~u canonicorum regularium de Dunstaple(
cepit interea tedere Ceolfridum ~us, magisque delectare libertas monachicae quietis quam alieni cura regiminis
~um praefati æbbandunensis coenobii commisi
onus ~us quod inportabile antea videbatur
ab initio ~us sui
ad ~us ministerium promoveri meruit
cum tu novitius et claustralis appetas ~um
ad nullam prelationem valeret nisi ad ~um claustri
ad infantum magisterium et ad curam claustralis ~us tuendam promovit
super officio perpetuo ~us claustralis monasterii
prĭōrātŭs, ūs, m. (prior), primauté, prééminence : Tert. Val. 4.