About

Menu

procidere

1 procidere [CL < pro+cadere] 1 to fall forward (from an upright position), fall flat, prostrate oneself (in prayer or supplication). b (of man or animal under a blow). ~ens ante januam pronus in terram oravit in silentio V. Cuthb. II 7; cum tremens ad pedes ejus ~ere vellet Bede HE II 12 p. 110; surrexit ‥ miser ‥ et exiens inde venit et ~it ante pedes ælfeagi episcopi Wulf. Æthelwold 46; ~ens ante pedes sancti Ebrulfi, protulit eulogias benedictionis Ord. Vit. VI 9 p. 59; pro minima earum omnium cum occurreret memorie ~atis [ME: falleð] coram altari vestro in modum crucis ad terram AncrR 134; s1213 rex ei occurrens cancellatis manibus ad pedes archiepiscopi ~ebat Meaux I 392; ~it rex in faciem consideracionis sue, gracias agens Deo ante tronum summe clemencie sue G. Hen. V 16.  b s1066 Haroldus ‥ militis offitium sedulo exsequebatur ‥ ut nullus [sc. hostis] impune accederet quin statim uno ictu equus et eques ~erent W. Malm. GR III 243. 2 (~ens, her.) dropping, swooping (upon prey). aquilae situs triplex, ~ens, volans, erectus vel expansus. ~ens et velut praedae incumbens habetur in antiquis Romanorum signis militaribus ubi porrectis in coelum pennis fulmine incumbit pectore Spelman Asp. 127.
2 procidere [CL pro-+caedere] , (assoc. w. praecidere 5) to cut short (a process). 1279 ecclesiarum multiplicationem ‥ qualiter ‥ ~erim, ostendit cedula Peckham Ep. 41.

Saved

Recent