proeliator
proeliator, a fighter, combatant
proelĭātor (prael-), ōris, m. [proelior],
- a fighter, warrior, combatant (post-Aug.), Tac. A. 2, 73: proeliator insignis, Just. 15, 4 fin.; in appos.: proeliator miles, Amm.19, 7, 8: vir, Vulg. Isa. 42, 13.
proeliātor, ōris, m. (proelior), der Streiter, Krieger, Val. Max. 3, 2, 24. Tac. ann. 2, 73 u. dial. 37: elephantus dux belli et proeliator insignis fuit, Iustin. 15, 4, 19. – attrib., pr. miles, Apul. flor. 16. p. 20, 19 Kr. Amm. 19, 7, 8 u. 23, 5, 24: vir proeliator, ein geübter Kriegsmann, Vulg. Isai. 42, 13.
quod ‥ ex tua gente fortes ~ores contra meos populos mitti debere predicas
Jacobus comes Dowglas, vir prudens et potens ~or
impudens audaxque ~or, ut nil intemptatum relinqueret, per spiritum blasphemie virginem impugnare non metuit
prœlĭātŏr, (15) ōris, m. (prœlior), combattant, guerrier : Tac. D. 37 ; 35 || adjt , Tac. Ann. 2, 73.
proeliātor ōris, m
- proelior, a fighter, combatant, Ta.