profecticius
prŏfectīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [proficiscor],
- that proceeds from some one (post-class.); profecticia dos est, quae a patre vel parente profecta est, de bonis vel facto ejus, Dig. 23, 3, 5, §§ 1, 6, 14; Ulp. Fragm. 6, 3; 4, 6.
profectīcius, a, um (proficiscor), vom Vater od. vom Großvater herrührend, dos, ICt.
~ia [dos ] dici poterit que datur a patre vel matre vel alio parente ‥ pro filia maritanda
liberi in parentum potestate et familia constituti, habentes proprium ex causa ~ia, vel adventitia
bona ‥ adipiscenda ‥ quacumque via ac titulo, viz., hereditario, adventicio, provecticio [i. e. profecticio ]
prŏfectīcĭus, a, um (proficiscor), qui provient du père ou du grand-père : Ulp. Dig. 23, 3, 5.