pronoea
pronoea, providence
prŏnoea, ae, f., = πρόνοια,
- providence (pure Lat. providentia), Cic. N. D. 2, 64, 160 (id. ib. 1, 8, 18; 2, 22, 58, written as Greek).
pronoea, ae, f. (πρόνοια), die Vorsehung, rein lat. providentia, Cic. de nat. deor. 1, 27 u. 2, 160.
Pronois [gl.: notitia, providentia ] in partu fati nimis omnia pressit, / et duras leges imperiosa dedit
ut ‘utrum Pronea que Latine Providentia vocatur mundum regat’ ut Stoici dixerunt ‘an non’ ut Epicurei
pronoea ae, f
- , πρόνοια, providence.