prono
prōno, āvi, ātum, 1, v. a. [pronus],
- to bend forward, to bow (post-class.): ipsi latrones ad pavimentum defuncti ora pronaverant, Sid. Ep. 8, 11 fin.; 5, 17.
prōno, āvī, ātum, āre (pronus), vorwärts neigen, bücken, Sidon. epist. 5, 17, 29; 8, 11, 12.
prōnō, āvī, ātum, āre (pronus), tr., incliner en avant, faire pencher : Sid. Ep. 5, 17.