pulmonarius
pulmōnārĭus, a, um, adj. [pulmo].
- Diseased in the lungs, consumptive: ovis, sus, Col. 7, 5, 14; 7, 10, 7.—
- II Beneficial to the lungs, curative of the lungs: radicula, Veg. 3, 2, 27.
pulmōnārius, a, um (pulmo), zur Lunge gehörig, I) lungensüchtig, Colum. 7, 5, 14 u. 10, 7. – II) der Lunge heilsam, radicula, Veget. mul. 3, 2, 27.
~ia similem habet florem ad modum crucis, G.croiser
~ia, A.croyse
~ia in saxis crescit ut epatica
pepanus, pulmenaria idem
~ia florem habet similem ad modum crucis
pulmōnārius, a, um, pulmonique, poumonique : Col. Rust. 7, 5, 14 ; 7, 10, 7 || pulmonaria radicula Veg. Mul. 4, 3, 12, pulmonaire [plante].