About

Menu

pulpa

pulpa, ae, f.
  • Lit., the fleshy portion of animal bodies, solid flesh: spiritus non inter nervos et pulpas, sed in visceribus, Sen. Q. N. 6, 24, 1; Cato R. R. 83: pulpam voras, Mart. 3, 77, 6; cf. Ap. Met. 2, 7, 5; pulpa est caro sine pinguedine, Isid. Orig. 11, 1.—
  • II Transf.
    • A (Cf. Gr. σάρξ, of sensuality.) Scelerata, i. e. corrupt human nature, Pers. 2, 62; cf. Aus. Ep. 4, 95.—
    • B Of persons: plebeiam numeros docere pulpam, common people, Aus. Ep. 4, 94.—
    • C The fleshy part, pulp of fruit, Scrib. Larg. 74; Pall. 4, 10 fin.—
    • D The pith of wood, Plin. 16, 38, 73, § 184.

Saved

Recent