pulsatus
pulsātus, ūs, m. (pulso), das Stoßen, Schlagen, der Stoß, Schlag, improbiter digitos quatiens pulsatibus urguet, Aegrit. Perdic. 169 (Bährens Uned. Ged. S. 21).
ardescunt veteres crebris pulsatibus ignes, / ecclesiae puppis vexatur dire procellis
nullus vaget in noctibus ‥ post ignitegium ad sancti Martini ~atum
summisso rogatus sum ~u pro monasterio(
pulsātus, a, um, part. de pulso.
Unde comparium meorum quorumdam pulsantibus(leg. aliquotiens motus, Francorum gesta.... diligenter digessi.Pulsatibus)
Poulsement, actio pulsandi. Lit. remiss. ann. 1409. in Reg. 163. Chartoph. reg. ch. 475 :
Duquel cop ou Poulsement icellui deffunct chey à terre.Ejusdem originis vox
Poulsis, pro Pugna, confiictus, apud Froissart. vol. 3. cap. 28 :
Dura le grant estour et le Poulsis plus de trois heures,.... lançant et gettant dardes et poulsans l'un sur l'autre.