pulto
pulto, to beat, strike, knock
pulto, āre, v. freq. a. [collat. form of pulso, from pello],
- to beat, strike, knock (ante-class.; cf. Quint. 1, 4, 14): pectus digitis pultat, Plaut. Mil. 2, 2, 47 (202): ostium, Ter. Ad. 637: fores, id. Heaut. 275: januam, Plaut. Poen. 3, 4, 30 (740): aedes, id. Most. 2, 1, 56 (403).—Absol., of knocking at the door, Plaut. As. 2, 3, 2 (382): placide, id. Men. 1, 2, 65 (174): pedibus, id. Most. 1, 2, 23 (106).
pulto, āvī, āre = pulso, an etw. klopfen, stoßen, schlagen, ianuam, Plaut., od. fores od. ostium, Ter., anklopfen: so auch aedes, Plaut.: pectus digitis, Plaut.: absol., pulta, Plaut.: placide (leise) pulta, Plaut.: pultando paene confregi hasce ambas fores, Plaut.
See: pultare
1 pultō, āre (pello), tr., frapper, heurter : fores Pl. Bacch. 581, frapper à la porte, cf. Pl. Mil. 202.
pultō āvī, —, āre, freq.
- pello, to beat, strike, knock: ostium, T.: forīs, T.