pultiphagus
pultĭphăgus (pultĭf-), i, m. [pulsφάγω],
- a pap-eater, i.e. a Roman (v. Pultiphagonides; cf. Plin. 18, 8, 19, § 83), Plaut. Most. 3, 2, 143 (832).
pultiphagus (pultifagus), ī, m. (puls u. φάγω), der Breiesser, d.i. scherzh. Römer (vgl. Plin. 18, 83 pulte, non pane, longo tempore vixisse Romanos manifestum est), Plaut. most. 828; vgl. Rost Commentt. Plaut. p. 247 sqq.