putealis
putealis, of a well
pŭtĕālis, e, adj. [puteus],
- of or belonging to a well, well-: undae, well-water, Ov. Ib. 391; so, lymphae, Lucr. 6, 1178: aquae, Dig. 43, 1, 20, § 6: fons, Col. 11, 3, 8: unda, id. 1, 5, 1: pocula, of spring-water, Juvenc. 2, 259; cf. puteanus.
puteālis, e (puteus), zum Brunnen gehörig, Brunnen-, aqua, Suet. fr.: fons, Colum. 11, 3, 8: aquae, Ulp. dig. 43, 1, 20. § 6: unda, Brunnenwasser (Ggstz. fluens unda), Colum. 1, 5, 1: u. so undae, Ov. Ib. 387: dass. lymphae, Lucr. 6, 1172 (1178): pocula, B. mit Brunnenwasser, Iuvenc. 2, 259.
a puteo salis qui aquis ~ibus ibidem componitur
pŭtĕālis, (15) e (puteus), de puits : Lucr. 6, 1172 ; Col. Rust. 11, 3, 8.
puteālis e, adj.
- puteus, of a well: undae, well-water, O.