putearius
putearius, a well-digger
pŭtĕārĭus, ĭi, m. [puteus],
- a well-digger, Plin. 31, 3, 28, § 49; Liv. 44, 33, 1 dub.
puteārius, īi, m. (puteus), der Brunnengräber, Liv. 44, 33, 1 (nach Madvigs Vermutung). Plin. 31, 48.
pŭtĕārĭus, ĭī, m. (puteus), ouvrier puisatier : Plin. 31, 48.
puteārius ī, m
- puteus, a well-digger, L.