quadriformis
quā̆drĭformis, e, adj. [quattuor-forma],
- four-formed, quadriform, Macr. S. 1, 9, 13; Not. Tir. p. 110.
quadrifōrmis, e (quattuor u. forma) = τετράμορφος, viergestaltig, Macr. sat 1, 9, 13. Not. Tir. 67, 43 u. Eccl.
qui mundo ~i fidem sanctae Trinitatis praedicaturi erant
quattuor ‥ pedes habet mensa quia ~i ratione omnis divinorum eloquiorum series distinguitur
disponens microcosmum Adam viz. tandem ~i plasmatum materia
collocans hominem ‥ ~i plasmatum materia
denarium non solum ~i firmitate aequalem sed et solidum
quădrĭfōrmis, e (quattuor, forma), qui a quatre formes : Orient. Orat. 24, 2.