quadrifrons
quā̆drĭfrons, tis, adj. [quattuor-frons],
- four-fronted, having four foreheads, or four faces: Janus, Aug. Civ. Dei, 7, 4; Serv. ad Verg. A. 7, 607.
quadrifrōns, frontis (quattuor u. frons), vierstirnig, vier Stirnen habend, Ianus, Augustin. de civ. dei 7, 8. p. 284, 16 D2. Serv. Verg. Aen. 7, 607.
duas ‥ facies illi [sc. Jano ] figuravere, propter orientem et occidentem; nec non et ~tem appellaverunt, id est Janum geminum propter partes seu elementa quatuor atque tempora quatuor
quădrĭfrōns, tis (quattuor, frons), qui a quatre fronts, quatre visages : [Janus] Aug. Civ. 7, 4 ; Serv. En. 7, 607.