quassus
quassus, broken, weak
quassus2, a shaking, agitating
quassus, a, um, Part. and P. a., from quatio.
quassus, ūs, m. [quatio],
- a shaking, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 50.
1. quassus, a, um, I) Partic. v. quatio, w. s. – II) PAdi.: A) gebrochen, schwach, vox, Curt.: littera, Quint. – B) zugrunde gerichtet, zerrüttet, domus, Sen.: anima quassa malis, zu Boden geschlagen, entkräftet, Sen.
2. quassus, Abl. ū, m. (quatio), das Schütteln, Erschüttern, Pacuv. tr. 266 R.2 (bei Cic. Tusc. 2, 50).
1 quassus, (14) a, um, ¶ 1 part. p. de quatio ¶ 2 adjt , fracassé, mis en pièces : Pl. Curc. 396 ; Hor. O. 4, 8, 32 ; Liv. 25, 3 ; 26, 51 || [fig.] brisé, tremblant : [voix] Curt. 7, 7, 20 ; quassa (littera) quodammodo Quint. 12, 10, 29, lettre au son en qq. sorte brisé ; anima quassa malis Sen. Herc. fur. 1308, âme brisée par le malheur.
2 quassŭs, (16) abl. ū, m. , secousse : Pac. d. Cic. Tusc. 2, 50.
Quassis assultibus paullatim dimissis, adversa pars tremefacta paullatim diffugit.
quassus (1) adj.
- P. of quatio, broken, weak: vox, Cu.
(quassus (2) ūs), m
- quatio, a shaking, agitating(only abl.): quassu amplificatis dolorem, Pac. ap. C.