quasso
quasso, to shake violently, toss, brandish, wave
- Act., to shake or toss violently (class.).
- A Lit.: ecus saepe jubam quassat, Enn. ap. Macr. S. 6, 3 (Ann. v. 506 Vahl.): caput, Plaut. Merc. 3, 4, 15 (602); Verg. A. 7, 292; Val. Fl. 1, 526: Etruscam pinum, Verg. A. 9, 521: hastam, id. ib. 12, 94; Ov. A. A. 1, 696: monumenta, Plin. Ep. 8, 17, 5: lampade, of the Furies, Sil. 2, 611; cf. lampada, Verg. A. 6, 587.—Pass., in mid. force, tremble: quassantur membra metu, Sen. Phoen. 530.—
- 2 In partic.
- a To shatter, shiver, to break or dash to pieces, to batter, make leaky: quassatis vasis, Lucr. 3, 434: quassata ventis classis, Verg. A. 1, 551: quassata domus, Ov. Tr. 2, 83; cf.: hordeum sub molā, Ap. Met. 7, 15, 20: harundinem, Petr. S. 134. —
- b To strike or shake: ramum Lethaeo rore madentem super utraque quassat Tempora, Verg. A. 5, 854.—
- B Trop., to shake, shatter, impair, weaken: quassatā re publicā, Cic. Sest. 34, 73; id. Marc. 8, 24: quassatum corpus, shattered, enfeebled, Suet. Aug. 31: ingenia vitia quassant, Sil. 11, 428: tempora quassatus, of a drunkard, fuddled, beclouded, disordered, id. 7, 202; cf.: quassus, B. s. v. quatio: IVVENTAM FLETV, to disfigure, impair, Inscr. Grut. 607, 4: harundo quassata, a bruised reed, Vulg. Matt. 12, 20.—
- C Esp., of countries, communities, etc., to disturb, unsettle, throw into confusion: quassata Placentia bello, Sil. 8, 593: bellis urbs, id. 7, 252.—
- II Neutr., to shake itself, to shake (poet.): cassanti capite incedit, Plaut. As. 2, 3, 23 (403) (Ussing, quassanti): quassanti capite, Ap. Met. 4, 29, 19; 3, 26, 9: siliquā quassante, rattling, Verg. G. 1, 74.— Plur.: capitibus quassantibus, Plaut. Bacch. 2, 3, 71 (305).
- 1. hevig schudden, doen trillen [iubam; hastam; caput];
- 2. stukslaan, vernietigen, beschadigen; ➤ domus quassata; quassatis vasis diffluere umorem cernis; classis ventis quassata; res publica quassata ontwricht; — subst.: quassata muri bressen in de muur; II. intr.
- 1. (Verg.) rammelen (bij het schudden); ➤ siliquā quassante;
- 2. (niet-klass.) wiebelen, schudden; ➤ caput quassat.
- quatio, to shake violently, toss, brandish, wave: pinum, V.: hastam, V.: ramum super utraque Tempora, V.: laetum siliquā quassante legumen, nodding pod, V.—To shatter, shiver, dash to pieces, batter: turris diu quassata prociderat, L.: Quassata ventis classis, V.: quassata domus, O.—Fig., to shake, shatter, impair, weaken: quassatā re p.
-
…de capite non modo ferri, sed ne iudicari quidem posse nisi comitiis centuriatis ; vim fuisse illam, flammam quassatae rei publicae perturbatorumque temporum ; iure iudiciisque sublatis, magna rerum permutatione impendente, declinasse me paulum et spe reliquae…
Cicero, pro Sestio
-
…diffluxerunt severis legibus vincienda sunt. non fuit recusandum in tanto civili bello, tanto animorum ardore et armorum quin quassata res publica, quicumque belli eventus fuisset, multa perderet et ornamenta dignitatis et praesidia stabilitatis suae, multaque uterque…
Cicero, pro Marcello
-
…marito, cum manum invitus sequeretur ensis, sordidus pacis vitio quietae ; ille labentes renovare muros, hic situ quassas stabilire turres, ferreis portas cohibere claustris ille certabat, pavidusque pinnis anxiae noctis vigil incnbabat peior est bello timor…
Seneca, Thyestes
-
…amittebat, oculosque sub astra tenebat. Ecce deus ramum Lethaeo rore madentem, vique soporatum Stygia, super utraque quassat tempora, cunctantique natantia lumina solvit. Vix primos inopina quies laxaverat artus, et super incumbens cum puppis parte…
Vergil, Aeneid
-
…ei sunt unoculi. Catapulta hoc ictum est mihi apud Sicyonem. Nam quid id refert mea, an aula quassa cum cinere effossus siet Superstitiosus hic quidem est, véra praedicat ; nam illaec catapultae ád me crebro commeant .…
Plautus, Curculio
-
…barri figis moenibus aureasque portas exornas asaroticis lapillis ; sed per semirutas superbus arces, ostendens veteris decus duelli, quassatos geris ictibus molares, laudandis pretiosior ruinis, sint urbes aliae situ minaces, quas vires humiles per alta condunt…
Sidonius Apollinaris, Carmina
-
…. rapida iam subdita peste uirgulta atque altis surgunt e cornibus ignes. hic uero ut, gliscente malo et quassantibus aegra armentis capita, adiutae pinguescere flammae coepere et uincens fumos erumpere uertex, per collis dumosque lues agit atra…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…quidquid sive animis sive arte vales ; opta ardua pennis astra sequi clausumve cava te condere terra. Ille caput quassans Non me tua fervida terrent dicta, ferox di me terrent et Iuppiter hostis. Nec plura effatus saxum circumspicit…
Vergil, Aeneid
-
…concussus undarum globus solvitque sese et litori invexit malum maius timore, pontus in terras ruit suumque monstrum sequitur os quassat tremor. quis habitus illi corporis vasti fuit caerulea taurus colla sublimis gerens erexit altam fronte viridanti iubam ; stant…
Seneca, Phaedra
-
…usque Pachyno. moliri iam tecta videt, iam fidere terrae, deseruisse rates stetit acri fixa dolore. Tum quassans caput haec effundit pectore dicta Heu stirpem invisam et fatis contraria nostris fata Phrygum Num Sigeis occumbere campis, num…
Vergil, Aeneid