, pro Guerpire, Rei alicujus possessionem dimittere. Narratio ann. circiter 1090. apud
Marten. tom. 1. vett. Scriptor novæ Collect. part. 2. pag. 38. in 4° : Monachis Majorismonasterii ecclesiam S. Sulpitii omnibus modis spontaneus
Querpivit., Rei
possessæ dimissio, ibidem pag. 39. Vide Querpire.