querquetulanus
querquētŭlānus, a, um, adj. [from querquetum, for quercetum],
- of or belonging to an oak-forest, named from an oakwood: querquetulanae virae (i. e. virgines) putantur significari nymphae praesidentes querqueto virescenti: quod genus silvae judicant fuisse intra portam, quae ab eo dicta sit Querquetularia. Sed feminas antiqui, quas sciens (scitas?) dicimus, viras appellabant: unde adhuc permanent virgines et viragines, Fest. p. 261 Müll.: mons, an earlier name of the Mons Caelius at Rome, Tac. A. 4, 65; here was querquetulanum sacellum, Varr. L. L. 5, § 49 Müll.; and: querquetulana porta, a gate in Rome between the Mons Caelius and Esquilinus, Plin. 16, 10, 15, § 37. —
- II Plur.: Quer-quētŭlāni, ōrum, m., a people of Latium, Plin. 3, 5, 9, § 69.
querquētŭlānus, a, um (querquetum), qui appartient aux forêts de chênes : Querquetulanæ viræ (= virgines) Fest. 261, hamadryades || Querquetulana porta Plin. 16, 37, la porte Querquétulane [à Rome, entre le Cælius et lʼEsquilin, nommée aussi Cælimontana ] || Querquētŭlānī, ōrum, m. , peuple du Latium : Plin. 3, 69 || Querquētŭlānus, ī, m. , surnom du mont Cælius, à Rome : Tac. Ann. 4, 65.