querulus
querulus, full of complaints, complaining, querulous
quĕrŭlus, a, um, adj. [queror].
- Lit., full of complaints, complaining, querulous (mostly poet.; not in Cic.): (senex) difficilis, querulus, laudator temporis acti, Hor. A. P. 173: ululatus, Ov. H. 5, 73: dolor, id. Tr. 3, 8, 32: vox, id. A. A. 2, 308: fastus, Mart. 12, 75, 7: calamitas, Curt. 5, 5, 12: libelli rusticorum, Plin. Ep. 9, 15, 1: nec querulus essem, id. Pan. 4, 9, 21.—
- II Poet., transf., of animals and things, softly complaining, uttering a plaintive sound, murmuring, cooing, warbling, chirping, etc.: querulae cicadae, Verg. G. 3, 328; cf.: nidus volucrum, Ov. Med. Fac. 77: rana, Col. 10, 12: capella, Mart. 7, 31, 3: fetus suis, Petr. 133: chorda, Ov. Am. 2, 4, 27: tibia, Hor. C. 3, 7, 30: tuba, Prop. 4 (5), 3, 20.
querulus, a, um (queror), klagend, I) girrend, sanft klagend, -ertönend, cicada, Verg.: nidus volucrum, Ov. – tibia, Hor.: tuba, Prop. – v. Tone, kläglich, wimmernd u. dgl., vox, Ov.: voces, Cassiod.: ululatus, Ov. – neutr. st. des Adv., querulum spirat, atmet schwer, Mart. 2, 26, 1. – II) klagend = sich beklagend, sich beschwerend, senex, Hor.: fastus, Mart.: libelli rusticorum, Plin. ep.: calamitas querula est, klagt gern, Curt.
mittuntur ~i legati ‥ inpetrantes a Romanis auxilia
hoc opus adversus querulos defendite scurras
nec querula in quoque corda movere tua
frustrati a proposito reversi sunt, ~i quod sua consumpserant, laboraverant et non profecerant
Herodes ‥ / ‥ / ferro transverberat pugnaci parvulos / et Rachel querula deplorat filios
ob peccata hominum ~as sanctorum prophetarum voces
tam flebilis haec querulaque malorum aevi hujus historia
ob diram oppressionem ~us planctus
~is satis vocibus caritatem deseri queritur
nam leo rete subit, non prodest viribus uti, / sed prodest querulo murmure dampna loqui
quatinus ‥ quasi ~um carmen venia petita premittatur
quaerulus, requirens frequenter
non virgis aut baculis ~orum a se per marescallos et ministros arcent accessus
judex pravus nummo favet / ‥ nunquam juvans querulum / nisi bursa consulatur
ye playntif , quaerulus, -la
quĕrŭlus, (11) a, um (queror), ¶ 1 plaintif, gémissant, criard [en parl. du ton, du son] : [cigale] Virg. G. 3, 328 ; [chèvre] Mart. 7, 31, 3 ; [voix] Ov. A A 2, 308 ; [flûte] Hor. O. 3, 7, 30 ; [trompette] Prop. 4, 3, 20 ; [gémissement] Ov. H. 5, 73 ¶ 2 qui se plaint, chagrin, maussade, morose : Hor. P. 173 || libelli rusticorum queruli Plin. Min. Ep. 9, 15, 1, requêtes de paysans pleines de doléances.
- 1. klagend, klaaglijk [tibia; ululatus; vox];
- 2. zich beklagend, graag klagend, jammerend [senex];
- 3. piepend [fores].
Persona illa que exponit conquerendo justiciario querimoniam de sibi injuria irrogata, in Codice Legum Norman. cap. 60. apud Ludewig. tom. 7. Reliq. MSS. pag. 262. Ibid. cap. 9. pag. 167 :
Si autem plura nanta, vel in pluribus locis, per unum adversarium detenta fuerint, per unam tantum liberationem debent omnia liberari, cum sint per unum Querulum requisita ; de una enim querimonia inter unum Querulum et Querulatum unum ventilata, super nantorum liberatione, una erit liberatio servientis.Vide Querelare et Querulans.
querulus
adj.
- QVES-, full of complaints, complaining, querulous: senex, H.: dolor, O.: calamitas querula est, Cu.—Plaintive, murmuring, cooing, warbling: cicadae, V.: volucrum nidus, O.: tibia, H.