quiritatus
quĭrītātus, ūs, m. [quirito],
- a plaintive cry, a wail, scream, shriek (post-Aug.): ululatus feminarum, infantium quiritatus, Plin. Ep. 6, 20, 14: lamentabiles, Val. Max. 9, 2, 1; 6, 2, 8.
quirītātus, ūs, m. (quirito), das Gekreisch, Geschrei um Hilfe, der Hilferuf, Angstruf, Notruf, infantum, Plin. ep. 6, 20, 14: quiritatus lamentabiles, Val. Max. 9, 2, 1: eodem quiritatu, Val. Max. 6, 2, 8.