rabide
rabide, madly, furiously
răbĭdē, adv., v. rabidus fin.
rabidē, Adv., wütend, mit wilder Hast, ungestüm, omnia appetere, Cic. Tusc. 5, 16. – Compar., rabidius raptari, Augustin. mor. Manich. 2, 14.
audit Judaicum vulgus rancidulum / et labrum rabide rugat prominulum
quidam eciam equestres in magna pompa cum caballis in campos palam equitarunt et ~e cursu iterato in urbem ad suum libitum redierunt
răbĭdē (rabidus), avec fureur, avec rage : Cic. Tusc. 5, 16 ; rabidius Aug. Mor. 2, 14, 31.
rabidē
adv.
- rabidus, madly, furiously: omnia appetens.