rabulatio
rabulātio, ōnis, f. (rabula), das Toben des Rabulisten, die Rabulisterei, Mart. Cap. 6. § 577.
~o, sermocinatio
răbŭlātĭō, ōnis, f. (rabula), criaillerie de méchant avocat : Capel. 6, 577 || ou răbŭlātŭs, ūs, m. (?).