reatus

rĕātus, ūs, m. [reus].

• Lit., the condition of an accused person, a state of impeachment (a word first used by Messala, acc. to Quint. 8, 3, 34): revocato ad reatum Alcibiade, Just. 4, 4, 4: si diutino tempore aliquis in reatu fuerit ... qui longo tempore in reatu agunt, Dig. 48, 19, 25; Mart. 2, 24, 1.—
• II Meton.
• • A An offence of which one stands accused, a charge, Ap. Met. 7, 9, 12; 3, 6, 15; Prud. Cath. 11, 104.—
  • B The dress or appearance of an accused person: mulier reatu mirāque tristitie deformis, Ap. Met. 9, 30, 9.—
• III Trop., guilt (late Lat.): reatus sanguinis, Vulg. Deut. 21, 8; cf. id. Exod. 32, 35: praeteriit actu manet reatu, Aug. cont. Jul. Pelag. 6, 19, 60.

reātus, ūs, m. (reus), I) der Zustand eines Angeklagten, das Angeklagtsein, der Anklagestand, in reatu esse, verklagt sein, ICt.: si det iniqua tibi tristem fortuna reatum, wenn dich hartes Geschick zum Angeklagten macht, Mart.: dehinc quod tam duros tamque obnoxios vos reatui omnis populus iudicet, Ps. Sen. ad Paul. ep.: revocato ad reatum Alcibiade, um ihn in den A. zu versetzen, Iustin. – II) meton.: A) die Schuld, die Beschuldigung, der Vorwurf, Apul. u. Eccl. – B) das Äußere-, die Kleidung eines Angeklagten (klass. sordes), Apul. met. 9, 30.

1 reatus v. raiatus

2 reatus [CL] 1 offence, sin; b (in context of confession or amendment); c (w. defining gen.). ælfegus antistes quendam furem pro multiplici ~u flagellis cesum mitti jussit in cippum acrioribus suppliciis cruciandum Wulf. Æthelwold 46; si quis pro aliquo ~u exulatus fuerit a rege ‥ nullus nisi rex sibi dare pacem poterit DB I 336va; venalium ~uum saluberrimos cruciatus J. Sal. SS 958A; dicere plurima tu minime potes absque reatu, / crimina nascuntur cui multi multa locuntur D. Bec. 638; quod Christus venit nostros delere reatus Garl. Myst. Eccl. 149.  b confessus est ~um suum Bede HE IV 23 p. 263; ? 904 nisi ~um suum correxerit Deumque satisfactione placaverit Ch. Malm. 23; ~us [AS: agyltinges] nostri confessio indulgentiam valeat percipere delictorum Rit. Durh. 18; donec confessus ~um, et ablatum restitueret, et promitteret correctionem Ailr. Ed. Conf. 757C; 1336 ut qui sibi non sufficit pro suis ~ibus satisfacere, de suffragiis alienis reconciliacionis remedium consequatur Lit. Cant. II 118; que [uxor] coacta verberibus ~um profitetur Wals. YN 15.  c spreto libertatis arbitrio ~um [gl.: i. culpam] sceleris perpetrare compellitur Aldh. VirgP 31; ut sic absolvar ~u supervacuae levitatis Bede HE IV 17 p. 246; monachus ‥ demoniaco instinctu furti ~um perpetravit Wulf. Æthelwold 33; monte fractura, domi invasio, obstitus, exercitus ~us (Cons. Cnuti) GAS 317 (cf. ib. Quad.: fyrdunga, id est expeditionem); in lege Danorum habet pugne ~um (Cons. Cnuti) GAS 319 (cf. ib. Quad.: fyhtƿitan, id est forisfactum pugne); vereor ‥ ne mendacii ‥ contraham notam ‥; ~um vereor majestatis, ne ‥crucem videar meruisse J. Sal. Pol. 624B; si quis ‥ aliqua in libello ‥ non verisimilia ‥ reppererit, non ‥ mendacii ~um nobis imputet T. Mon. Will. I prol. p. 4; mors ‥ que totum genus Adam per inobedientie ~um uno morsu absorbuit J. Ford Serm. 106. 10; a1350 decretum est eum perjurii ~um incurrere qui ‥ libros naturales vel logicales ‥ se jurat audisse, nisi eos cum textu et questionibus audierit StatOx 34. 2 (state of) guilt or sinfulness, obligation to pay penalty as result of offence; b (w. ref. to original sin). cum ‥ ultra modum appetitus gulae in sumendis alimentis rapitur ‥ habet exinde animus aliquem ~um (Libellus Resp.) Bede HE I 27; cruor caedis signum est et fuga ~us saepe signum solet esse Alcuin Rhet. 27; a peccato redemit, a ~u purgavit, a pena gratanter absolvit H. Reading (I) Haeret. I 14; sic a sanctorum numero / reatu pro innumero / mea distat perversitas J. Howd. Cyth. 13. 8; 1313 T. de K. ‥ qui ausu sacrilego ‥ presbiterum interfecit ab excommunicacione quam per hoc incurrit et ~u hujusmodi homicidii ‥ remittimus Reg. Carl. II 95; 1464 proprium suum ~um cognoscens. ‥ immunitatem ‥ peciit (v. immunitas 4a).  b ex ~u primae praevaricationis Bede Cant. 1070D; a805 nec a ~u primae prevaricationis liberari posse, nisi per gratiam et mysterium mediatoris Dei et hominum, domini nostri Jesu Christi Alcuin Ep. 309; licet peccatum non habeat actu, habet ~u Pull. Sent. 762B; potest ‥ aliquis deserere actum peccati ‥ remanente ~u? ‥ dicitur originale remitti quia transit reatu et non actu P. Blois Ep. Sup. 28. 29.

3 †reatus , f. l. 1434 laudum et arbitrium supradicta rata habentes ‥ quod idem laudum, arbitrium, seu sentencia reale fiat, perpetuum, seu †reata [v. l. rata orrealia] et perpetua ‥ . ‥ necnon laudum, arbitrium seu sentenciam ‥ reale seu realem persistere ‥ declaramus Amund. II 102.

rĕātŭs, ūs, m. (reus), [employé pour la première fois par Messala dʼaprès Quint. 8, 3, 34 ], ¶ 1 état dʼaccusé, prévention : Just. 4, 4, 4 || imputation, reproche : Vulg. Deut. 21, 8 ¶ 2 vêtement (tenue) dʼaccusé : Apul. M. 9, 30 || faute, péché : Prud. Cath. 11, 103.

reatus , us. m. (reus.)
犯人之態。冤孽。

Suggest a Translation
See an image

*reatus, us. m.
過諐。愆尤。

Suggest a Translation
See an image