reassumere

reassumere [CL re-+assumere] 1 to take back, reacquire; b (w. habitum) to adopt the religious (or secular) life again, to revert to a certain way of life. c (w. abstr. obj.) to recover. reddens rotulos ‥ antequam fuit demandatus et postea illos ~psit MGL II 297; Willelmus Waleys ‥ villam Berwici ~psit Meaux II 285; 1451 libeat ‥ illa ad usum suum proprium ~ere Reg. Heref. 15.  b de cenobio exivit et habitum secularem, quem reliquerat, ~psit Ord. Vit. III 3 p. 45; 1295 concedimus ‥ ut ‥ priorem habitum [sc. nigrum vel canonicorum regularium] ~ant libere Reg. Carl. I 51.  c s1142 ~ptis viribus obsedit imperatricem W. Guisb. 44; natura racionalis voluntatis rectitudinem ex se deserens non potest eam nisi auxilio superno Dei ~ere Wycl. Quaest. Log. 247. 2 to readmit (person) to an office (w. ad & acc.). nec duobus tunc sequentibus annis ad idem officium ~etur Fortescue LLA 24. 3 to resume: a (office or power); b (belief or habit). a 1281 officium procuratoris in se vel eorum alterum ~endi Reg. Heref. 27; 1362 causis ‥ alium procuratorem loco sui substituendi et procuratoris officium ~endi Cart. Mont. S. Mich. 11 p. 13; s1339 officii nomen ‥ assumere vel assumptum ‥ retinere seu dimissum ~ere (Lit. Papae) Wals. HA I 214; s1423 substituciones hujusmodi revocandi, et officium procuratoris in se ~endi Amund. I 123; 1515 salvo ‥ semper jure ‥ iterum ~endi potestatem Mem. Ripon I 129; c1516 cum ‥ potestate ‥ eum ‥ et eos ‥ revocandi et penitentiarie officium hujusmodi in se ~endi Form. S. Andr. I 29.  b s1340 equitatem et justiciam ‥ facere meditamur bonasque consuetudines tempore progenitoris nostri ‥ promulgatas ~ere (Lit. Regis) W. Guisb. Cont. II 338; easdem opiniones et alias multo pejores ~pserunt Wals. YN 325.