rebellio
rebellio, a renewal of war, revolt, rebellion
Could not find rebellionem in Logeion dictionaries.
rebellionem Noun: masculine accusative singular, Noun: feminine accusative singular of rebellio
rĕbellĭo, ōnis, f. [rebello],
- a renewal of war (by the conquered party), a revolt, rebellion (good prose; cf.: defectio, seditio): rebellio facta post deditionem, Caes. B. G. 3, 10; so, facere, id. ib. 4, 30; 4, 38: parare, Tac. A. 1, 55: coeptare, id. ib. 3, 40: comprimere, id. H. 2, 11: ad rebellionem spectare, Liv. 2, 18: ad rebellionem compellere, id. 9, 41: nihil rebellionis timere, id. 2, 16: Germaniae, Suet. Calig. 51: trium principum, id. Vesp. 1.— In plur.: multis Carthaginiensium rebellionibus, * Cic. Scaur. 19, 42.
rĕbellĭo, ōnis, m. [rebello],
- one who revolts, an insurgent, rebel (late Lat.), Treb. Poll. Salon. 1; Faustina ap. Vulc. Gall. Avid. Cass. 9; Vop. Prob. 9; cf. rebellis.
1. rebellio, ōnis, f. (rebellis), die Erneuerung des Krieges, von seiten des Überwundenen, die Auflehnung, der erneuerte Aufstand, -Abfall, Ligurum, Liv.: Germaniae, Suet.: r. trium principum, stürmische, aufrührerische Herrschaft, Suet.: rebellionem facere, Caes.: magnam partem Etruscorum ad rebellionem compellere, Liv.: rebellionem parare, Tac.: Samnites arma et rebellionem spectare, Liv.: Boiorum quoque gentem ad rebellionem spectare, Liv.: ad rebellionem res spectare videbatur, Liv.: ut diu nihil inde rebellionis timere possent, Liv.: ne quid ex ea (terra) rebellionis oreretur, Treb. Poll. – Plur., Carthaginiensium rebelliones, Cic. pro Scaur. 42: in Achaia etiam atque Aegypto rebelliones repressit, Capit. Anton. phil. 5. § 5.
2. rebellio, ōnis, m. (rebellis), der gegen den Sieger od. Unterdrücker den Krieg Erneuernde, der sich Auflehnende, der Aufständige, Capit. Anton. phil. 29, 4. Treb. Poll. Gallien. 19, 6. Faustina b. Vulcat. Gall. Avid. Cass. 9, 11. Vgl. Plac. Gloss. V, 38, 8 ›perduelliones, rebelliones, per quos bella oriuntur‹.
pauca ‥ de contumacia, de subjectione, de ~ione ‥ dicere conamur
donec ~iones et temptationes et minae Saracenorum quae apud Romanos nuper emerserunt ‥ conquieverint
provintialibus ‥ in ~ionem excitatis bello regem persequi conatus
Anglia ‥ justitiae prius sedes, pacis habitaculum omnis ‥ ~ii effecta est magistra
ibi nimirum exercitu, ibi numerosis opus est viribus, ubi ~io
[barones marchie ] regni fines contra Wallenses continua ~ione defendunt
bona que fuerunt Bertruc de Baigx, et que, occasione revellionis sue, confis[ca ]ta extiterunt
~ium, discordia
ventorum rabies et quaeque rebellio cives / affliget tristis dum desinat ira tonantis
semina vel internae ~ionis vel externae incursionis
a ~ione quam contra ecclesiam Cantuariensem incepisti
Walkerii ‥ episcopi quem Northanimbri, populus semper ~ioni deditus, abjecto sacrorum ordinum respectu ‥ trucidarunt
unde hujusmodi contumacia sive ~ium exortum est
bannita fuit ‥ Lucia ‥ meretrix, pro multiplicibus ~ionibus et perjuriis, quibus antea juraverat se extra universitatem ‥ excituram
Eboracum, unicum ~ionum suffugium
~io, qui rebellat
quod comes Ricardus ‥ captus fuit et ~io mortuus
parti Scottorum adherendo tunc inimicorum et ~ionum domini regis existencium
See: rebelliare
1 rĕbelliō, (11) ōnis, f. (rebellis), reprise des hostilités, rébellion, révolte : rebellionem facere Cæs. G. 4, 38, 1, renouveler la guerre, reprendre les hostilités, se soulever, cf. Cæs. G. 3, 10, 2 ; 4, 30, 2 ; Cic. Scauro 42 ; Tac. Ann. 1, 55.
2 rĕbellĭō, ōnis, m. , celui qui se révolte : Vop. Prob. 9.
Plinta comes, idemque Rebellio, etc.Regula S. Benedicti cap. 62 :
Quod si aliter præsumserit, non Sacerdos, sed Rebellio judicetur.Occurrit apud Capitolinum in Adriano, Vulcatium Gallicanum in Avidio Cassio, Jornandem, Leon. Ost. lib. 2. cap. 2. Eckehardum Juniorem de Casib. S. Galli cap. 7. et alios. Vide Salmasium ad Pollionem pag. 265.
rebelliō ōnis, f
- rebellis, a renewal of war, revolt, rebellion: facta post deditionem, Cs.: ad rebellionem compellere, L.: multis Carthaginiensium rebellionibus.