rebibere

rebibere [ML < CL re-+bibere] 1 to drink again or a second time; b (in fig. context). 11‥ protinus tabernam adeunt, / quod buslusse dicimus bibunt et rebibunt (Descr. Norfolciensium 127) T. Wright, Early Mysteries and Other Latin Poems (1838) 96; bibo componitur ‥ ~o, -is Osb. Glouc. Deriv. 67; sumens vina bibo, producte deinde relibo. / vix numquam rebibo, vix Bachi pocula libo Neckam Poems 453.  b s1457 perfidie venenum ‥ taliter ‥ evomuit, quod ‥ ipsum ~ere ‥ nullatenus ausus erit Reg. Whet. I 288. 2 to spit out, ‘~backwash’. ut decet, ore bibas vacuo, si prandia libas; / nec denuo rebibas [gl.: non retro bibas]. rudis es si morsa relibas Garl. Mor. Scol. 177.