rebellis
rebellis, that makes war afresh, insurgent, rebellious
Frieze-Dennison Vergil
rebellis , e: adj. (re- and bellum), warring or making war again, 12.185; rebellious, insurgent, 6.858.
rĕbellis, is, adj. [rebello], that makes war afresh, insurgent, rebellious (poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: rebelles Aeneadae, Verg. A. 12, 185: Gallus, id. ib. 6, 858: Numidae, Ov. M. 15, 754: regio rebellis et indomita, Curt. 8, 1, 35: colonia, Tac. H. 4, 72: motus, Claud. VI. Cons. Hon. 213.— Subst.: rĕbelles, ium, m., rebels, Tac. A. 1, 40; 2, 26; Claud. Laud. Stil. 1, 238; Vulg. Num. 14, 9.—
- II Trop.: rebellis amor, Ov. R. Am. 246: flammae seditione rogi, Stat. Th. 1, 35: cervix, Claud. Rapt. Pros. 1, 155: animi, Spart. And. 5, 1.
rebellis, e (re u. bellum), den Krieg erneuernd, bes. gegen den Überwinder, sich auflehnend, widerspenstig, empörerisch, I) eig.: Aeneadae, Verg.: Numidae, Ov.: colonia, Tac.: rebelles Asiae reliquiae, Flor.: regio, Curt.: Dalmatia annos viginti et ducentos rebellis, Vell. – subst., rebelles, die Widerspenstigen, Tac. ann. 1, 40 u. 2, 26. Treb. Poll. XXX tyr. 26, 1. – II) bildl.: Amor, Ov.: animi, Treb. Poll. u. Spart.: cogitatio, Firm.: rebelles adversus parentem generis humani deum, Lact.: Christo (gegen Chr.) rebellis est, Augustin.: flammae rebelles seditione rogi, Stat.
certat carnem frenare rebellem / spiritus
~is fortitudo crebris ictibus subjicitur
cancellarius post illum in terra illa ~i relictus est
clerici ~es et incorrigibiles qui cum delinquunt a cancellario et magistris se corrigi nolunt(
monachos ‥ inobedientes et ~es
ut ‥ inter ~es fidei barbaros ‥ residerent
evenit homini, ut ipsa sua caro ~is ei esset ‥ quia ipse ~is erat Creatori suo in actibus suis
Thetbaldum ‥ devotari fecit quasi arrogantem et Deo ~em
Dacia, quam ‥ sibi jam ~em iterum subjugaverat
de heredibus ‥ ~is dominis suis
venerunt ad villam S. Johannis quam eis †rebellani et contrariani munerunt [MS: rebellam et contrariam invenerunt ]
parens perpetuo in Deum ~is sanctissimos caelo fructus effudit
dicunt quod H. S. ‥ est ~is contra constabularios et recusat vigilare in estate
cognovit se esse ~us contra juramentum suum
est ‥ jus rectorum ut ‥ reprobos ‥ et ~es sub asperitatis correctione redarguant
subjectis facilis, in ~es inexorabilis
~us fuit recusans servire ‥ domino suo in officio prepositure
discolos, repelles seu qualitercumque delinquentes ‥ ad viam ducendo correccionis
de ~ibus contra servientes et ministros civitatis
pro adhibendo fidelem diligenciam in punicione ~ium
rĕbellis, (12) e (re, bellum), ¶ 1 qui recommence la guerre, rebelle, qui se révolte, qui se soulève : Virg. En. 12, 185 ; Tac. H. 4, 72 || subst. m. pl., les rebelles : Tac. Ann. 1, 40 ¶ 2 [fig.] rebelle, indocile : Ov. Rem. 246.
Secoussetom. 4. Ordinat. Reg. pag. 116 :
Quod antecessores nostri Francorum Reges, auxilio præstante divino, et fidelibus ministris ejusdem militie manus suas sinceriter et unanimiter prebentibus adjutrices, in quoscumqueGaspar Barthius in Glossario ex Baldrici Hist. Palæst. :Rebelles suos manus voluerunt mittere, victoriam reportarunt.
Rationalis.
rebellis is, adj.
- re+bellum, that makes war afresh, insurgent, rebellious: Aeneadae, V.: Numidae, O.: regio, Cu.: rebellis Amor, O.—Plurm. as subst, rebels, Ta.