reperticius
rĕpertīcĭus, a, um, adj. [reperio],
- accidentally met or found, random: quasi unus reliquus ex familiā Scipionis, ac non reperticius civis, Sal. ap. Cic. Decl. 1, 1.
repertīcius, a, um (reperio), auf der Straße aufgefunden, -aufgelesen, civis, Ps. Sall. declam. in Cic. 1. § 1.
rĕpertīcĭus, a, um (reperio), trouvé, recueilli sur la voie publique : Ps. Sall. Cic. 1, 1.