repertor

rĕpertor, ōris, m. [reperio II. B. 2.],

• a discoverer, inventor, deviser, author (not in Cic. or Caes.; cf. inventor): vitis, i.e. Bacchus, Varr. R. R. 1, 2, 19; Ov. Am. 1, 3, 11: mellis, id. F. 3, 762: carminis et medicae opis, Phoebus, id. R. Am. 76: poenae, id. Tr. 3, 11, 51: medicinae, i.e. Aesculapius, Verg. A. 7, 772: hominum rerumque, i.e. Jupiter, id. ib. 12, 829: doctrinarum atque leporum, Lucr. 3, 1049: pallae honestae, Hor. A. P. 278: legum, Quint. 2, 16, 9: novi juris, Tac. A. 2, 30: relationis, id. ib. 12, 53: facinorum omnium, id. ib. 4, 11: flagitii ejus, id. ib. 4, 71: perfidiae, Sall. H. 4, 61, 7 Dietsch; Cels. 7, 26, 3; Macr. S. 1, 7, 25: orbis, Prud. Cath. 4, 9: artis rhetoricae, Ap. Flor. 4, p. 360, 12 codd. (v. repertio).

repertor, ōris, m. (reperio), der Erfinder, Urheber, vitis, Varro.: medicinae, Verg.: hominum rerumque, v. Jupiter, Verg.: legis, Quint.: novi iuris, Tac.: perfidiae, Sall. fr.: flagitii, Tac.: Cyrenaicae sectae, Stifter, Apul.: rhetoricae, geometricae, Apul.: Mercurius traditur furandi repertor, Porphyr. Hor. carm. 1, 10, 9.

repertor [CL], one who finds or discovers, finder, discoverer. b one who invents or devises, inventor, deviser. c originator, founder (of sect). harinulces, ~ores aquarum GlC H 18; ~or, findend GlP 210; monachi ~orem reliquiarum ad monachatum susceperunt Ord. Vit. II 13 p. 141; harinulces, fossores, ~ores aquarum Osb. Glouc. Deriv. 277.  b erit ‥ iste totius mali reppertor et origo Bede Sam. 618A; gloriantur Graeci talium se figurarum sive troporum fuisse ~ores Id. ST 142; a1170 nec domino regi horum aliquid imputetur, qui hujus machinationis est minister potius quam ~or (Becket Ep.) PL CXC 438C; auctores ‥ elegantium verborum non auditores tantum, ~ores, non recitatores Gir. IK pref. p. 6; Perdix juxta Ovidium ~or circini fuit GlSid f. 146ra.  c Academici ‥ . hujus secte ~or fuit Arciselaus, et sectator ejus Democritus (Hon. De Haeresibus) PL CLXXII 235C.

rĕpertŏr, (12) ōris, m. (reperio), inventeur, auteur : Lucr. 3, 1049 ; Varro R. 1, 2, 19 ; Virg. En. 7, 772 ; Hor. P. 278 ; Quint. 2, 16, 9 ; hominum rerumque Virg. En. 12, 829, créateur des hommes et des choses ; perfidiæ Sall. H. 4, 61, artisan de ruses.

repertor , oris. m.
始創者。

Suggest a Translation
See an image

repertor ōris, m

• reperio, a discoverer, inventor, deviser, author: vitis, i. e. Bacchus, O.: mellis, O.: medicinae, i. e. Æsculapius, V.: hominum rerumque, i. e. Jupiter, V.: pallae honestae, H.