reptabundus
reptābundus, a, um, adj. [repto],
- creeping, crawling (post-Aug.): effusus in voluptates, reptabundus (al. vagabundus) semper atque ebrius, Sen. Vit. Beat. 12.— Trop.: (virtutem) ex intervallo ingenti reptabundus sequar, Sen. Vit. Beat. 18 (dub.; al. ructabundus).
rēptābundus, a, um (repto) = ἑρπύσιμος, ἑρπύζοντι ὅμοιος (Gloss.), sich dem Schleichen hingebend, mit schleichendem Schritte, Sen. de vit. beat. 18, 2. – ➳ Sen. de vit. beat. 1. 2 3 jetzt ructabundus.
evenit ut juvenis quidam ‥ tecta ecclesie beati Cuthberti invadendo conscenderet. et ‥ ubicunque pedem ~us infixit, mox ‥ multis in locis parietes conterendo transforavit
rēptābundus, (16) a, um (repto), qui se traîne, en se traînant : Sen. Vita b. 18, 2.