repropitio
rĕ-prŏpĭtĭo, āre, v. a.,
- to propitiate again, make propitiation for (late Lat.): imagines Caesarum, Tert. ad Nat. 1, 17; Vulg. Lev. 19, 22: tu repropitiaberis, id. 3 Reg. 8, 39; id. Heb. 2, 17.
re-propitio, āre, wieder gnädig machen, Eccl.
rĕprŏpĭtĭō, āre, tr., se rendre [qqn] propice de nouveau : Tert. Nat. 1, 17.