About Report a problem

Menu

reseantisa

reseantisa, ~ia [AN reseantise, reseantie; cf. residentia < CL residēre] 1 residence (as an act, right, or obligation). b (~am habere) to (have the right or obligation to) reside. c1122 pepigit ligiam resechantisiam, id est residentiam, et dimidiam decimam de Stowe Cart. Rams. II 261 (cf. Chr. Rams. 263: pepigit ei ‥ resethantisiam); 1255 tenet ij feoda militis ‥ per servicium per ~isam unius militis per totum annum Hund. II 77a.  b clamant quod si quis gaudere voluerit de libertate eorum habebit recianciam suam in eadem libertate unum annum et unum diem Cust. Fordwich 13 (cf. Reg. S. Aug. 150). 2 dwelling, place of abode. b (infirmitas de ~a) illness that confines one to the house. 1105 dat ‥ monachis ‥ locum ad horreum faciendum ‥ salvo tamen quod non faciant ~isam ibi de gentibus MonA VI 1013; 1212 R. est errans et nullam habet ~isam CurR VI 307; 1219 vicecomes dixit quod non fuerunt invente nec habent ~iam in balliva sua Eyre Lincs 293; si curiam non habuerit, tunc ad locum ubi habuerit ~iam [MS: ~isam], dum tamen hoc sit in feodo illo, ubi terra illa est que petitur Bracton f. 330; omnes alii residentes infra procinctum manerii ‥ terras et tenementa vel ~ias proprias habentes Thorne 2035.  b essoniorum aliud provenit ex infirmitate, aliud aliunde ‥ . cum ex infirmitate, quandoque ex infirmitate veniendi, quandoque intervenit ex infirmitate de ~isa Glanv. I 11; infirmitas dicitur de malo veniendi sive de infirmitate de ~isa que dicitur de malo lecti Bracton f. 337; ex infirmitate languoris de resseantisa [v. l. ~isa], id est de infirmitate qua quis gravi morbo tenetur RegiamM I 8.

Saved

Recent