startling
startling
adj.
P. and V. δεινός.
adj.
P. and V. δεινός.
STARTLING
formidolosus (Ter. Sall.): terrorem injiciens offerens inferens: terribilis: horribilis. A startling speech verbum territans (Plaut.): a startling blow ictus ad terrendum terroris causā paratus incussus.
formidolosus (Ter. Sall.): terrorem injiciens offerens inferens: terribilis: horribilis. A startling speech verbum territans (Plaut.): a startling blow ictus ad terrendum terroris causā paratus incussus.
startling (adj.): formīdŏlosus: terrĭbĭlis, e: v. TERRIBLE , FEARFUL : a s. state of affairs, formidolosa tempora, Cic. Verr. 5, 1, 1: a s. sound, terribilis sonitus, Liv. 38, 5: a s. action, mirum facinus, Pl. Ps. 1, 5, 97.