sublime
sublime
adj.
High in air: P. and V. ὑψηλός, Ar. and P. μετέωρος, Ar. and V. μετάρσιος.
Majestic: P. and V. σεμνός, ὑψηλός (Plat.).
Splendid: Ar. and P. μεγᾰλοπρεπής.
adj.
High in air: P. and V. ὑψηλός, Ar. and P. μετέωρος, Ar. and V. μετάρσιος.
Majestic: P. and V. σεμνός, ὑψηλός (Plat.).
Splendid: Ar. and P. μεγᾰλοπρεπής.
SUBLIME
altus: celsus: excelsus: grandis (Cic.): sublimis (Quint.): Very sublime magnificus: divinus: augustus (Cic.). A sublime poem carmen sublime (Ov.). A sublime style genus dicendi sublime (Quint.). To place sublime images before the mind imagines cum amplissima dignitate ante oculos constituere (Cic. Tusc. 5 5 13).
altus: celsus: excelsus: grandis (Cic.): sublimis (Quint.): Very sublime magnificus: divinus: augustus (Cic.). A sublime poem carmen sublime (Ov.). A sublime style genus dicendi sublime (Quint.). To place sublime images before the mind imagines cum amplissima dignitate ante oculos constituere (Cic. Tusc. 5 5 13).
sublime (adj.):
I. Lit.: altus, celsus: v.HIGH .
II. Fig.:
1. excelsus: these are the works of a great and s. spirit, haec sunt opera magni animi et e., Cic. Off. 1, 23, 81: you have naturally s. tastes and aspirations, te natura excelsum quendam et altum et humana despicientem genuit, id. Tusc 2, 4, 11: a lofty and s. orator, orator grandis et quodammodo e., id. Or. 34, 119.
2. ēlātus: a s. spirit, animus magnus et e., id. Off. 1, 18, 61.
3. dīvīnus: a s. orator, homo in dicendo d., id. de Or. 1, 10, 40: he made a s. panegyric on my conduct, ornavit res nostras d. laudibus, id. Fam. 2, 15: s. skill, d. solertia, id. de Nat. 1, 20, 53.
4. grandis (of style): id. Quint.: they were s. in diction, gr. erant verbis, Cic. Brut. 7, 29.
5. sublīmis: a s. style, s. dicendi genus, Quint. 11, 18: a s. character, s. et erectum ingenium, Tac. Agr. 4: your s. mind, mens tua s., Ov. Pont. 3, 3, 103: s. poems, s. carmina, Juv. 7, 28. Phr.: to entertain a s. contempt for, aliquid excelso animo magnoque despicere, Cic. de Off. 2, 10, ad fin.
I. Lit.: altus, celsus: v.
II. Fig.:
1. excelsus: these are the works of a great and s. spirit, haec sunt opera magni animi et e., Cic. Off. 1, 23, 81: you have naturally s. tastes and aspirations, te natura excelsum quendam et altum et humana despicientem genuit, id. Tusc 2, 4, 11: a lofty and s. orator, orator grandis et quodammodo e., id. Or. 34, 119.
2. ēlātus: a s. spirit, animus magnus et e., id. Off. 1, 18, 61.
3. dīvīnus: a s. orator, homo in dicendo d., id. de Or. 1, 10, 40: he made a s. panegyric on my conduct, ornavit res nostras d. laudibus, id. Fam. 2, 15: s. skill, d. solertia, id. de Nat. 1, 20, 53.
4. grandis (of style): id. Quint.: they were s. in diction, gr. erant verbis, Cic. Brut. 7, 29.
5. sublīmis: a s. style, s. dicendi genus, Quint. 11, 18: a s. character, s. et erectum ingenium, Tac. Agr. 4: your s. mind, mens tua s., Ov. Pont. 3, 3, 103: s. poems, s. carmina, Juv. 7, 28. Phr.: to entertain a s. contempt for, aliquid excelso animo magnoque despicere, Cic. de Off. 2, 10, ad fin.