supercilious
supercilious
adj.
P. and V. σεμνός, ὑψηλός, P. ὑ̆περήφανος, μεγαλόφρων, ὑ̆περοπτικός, V. ὑ̆πέρφρων, ὑ̆πέρκοπος ; see proud.
adj.
P. and V. σεμνός, ὑψηλός, P. ὑ̆περήφανος, μεγαλόφρων, ὑ̆περοπτικός, V. ὑ̆πέρφρων, ὑ̆πέρκοπος ; see proud.
SUPERCILIOUS
superbus: arrogans: insolens [SYN. in ARROGANT]: alios prae se contemnens: fastidiosus: nimius admirator sui.
superbus: arrogans: insolens [SYN. in ARROGANT]: alios prae se contemnens: fastidiosus: nimius admirator sui.
supercilious: insŏlens, arrŏgans, sŭperbus, fastōsus, etc.: v. HAUGHTY A s. spirit, contemptor animus, Sall. Jug. 64.