superfluity
superfluity
subs.
Ar. and P. περιουσία, ἡ.
subs.
Ar. and P. περιουσία, ἡ.
SUPERFLUITY
redundantia (Cic. figuratively): superfluitas (Plin.): id quod alicui supererat (e.g. de eo quod ipsis supererat aliis gratificari volunt (Cic. Fin. 5 15 42). Vid: SUPERABUNDANCE.
redundantia (Cic. figuratively): superfluitas (Plin.): id quod alicui supererat (e.g. de eo quod ipsis supererat aliis gratificari volunt (Cic. Fin. 5 15 42). Vid: SUPERABUNDANCE.
superfluity:
1. expr. by sŭpersum, irr.: I am afraid you will think I have a s. of words, vereor ne superesse mihi verba putes [opp. deesse], Cic. Fam. 13, 63: those who possess every kind of s., quibus omnia [bona] supersunt, cf. Ter. Ph. 1, 2, 19.
2. by sŭperfluo, xi, xum, 3 (later = supersum): there should be no deficiency and no s. (redundancy), nihil neque desit neque superfluat, Quint. 8, 2, 22: Plin.
3. expr. by adj. sŭpervăcuus, sŭpervăcāneus, sŭperfluus: v.SUPERFLUOUS .
1. expr. by sŭpersum, irr.: I am afraid you will think I have a s. of words, vereor ne superesse mihi verba putes [opp. deesse], Cic. Fam. 13, 63: those who possess every kind of s., quibus omnia [bona] supersunt, cf. Ter. Ph. 1, 2, 19.
2. by sŭperfluo, xi, xum, 3 (later = supersum): there should be no deficiency and no s. (redundancy), nihil neque desit neque superfluat, Quint. 8, 2, 22: Plin.
3. expr. by adj. sŭpervăcuus, sŭpervăcāneus, sŭperfluus: v.