superhuman
superhuman
adj.
Use V. οὐ κᾰτʼ ἄνθρωπον, or P. and V. μείζων ἢ κᾰτʼ ἄνθρωπον (Isoc.).
Divine: P. and V. θεῖος.
adj.
Use V. οὐ κᾰτʼ ἄνθρωπον, or P. and V. μείζων ἢ κᾰτʼ ἄνθρωπον (Isoc.).
Divine: P. and V. θεῖος.
SUPERHUMAN
quod supra hominem or supra hominis vires est (exceeding human power); also quod supra hominem est Deoque tribuendum (e.g. ratio): ultra humanae alicujus rei fidem (e.g. ultra humanarum virium fidem with reference to strength; ultra humani ingenii fidem with reference to talents etc. after ultra humanarum irarum fidem saevire). Superhuman size forma (viri) aliquantum amplior humana (Liv. 1 7) of superhuman size humana or mortali specie amplior: divinus or singularis et pane divinus (divine): immanis (colossal). Superhuman strength vires humanis majores; vires majores quam pro humano habitu. He possesses almost superhuman talents in eo plus ingenii est quam videtur natura humana ferre posse; of almost superhuman talents ingenio singulari et paene divino (of Aristotle); auditae sunt voces quasi ex aliquo numine supra humanas (superhuman; Vid: Tac. Ann. 16 25).
quod supra hominem or supra hominis vires est (exceeding human power); also quod supra hominem est Deoque tribuendum (e.g. ratio): ultra humanae alicujus rei fidem (e.g. ultra humanarum virium fidem with reference to strength; ultra humani ingenii fidem with reference to talents etc. after ultra humanarum irarum fidem saevire). Superhuman size forma (viri) aliquantum amplior humana (Liv. 1 7) of superhuman size humana or mortali specie amplior: divinus or singularis et pane divinus (divine): immanis (colossal). Superhuman strength vires humanis majores; vires majores quam pro humano habitu. He possesses almost superhuman talents in eo plus ingenii est quam videtur natura humana ferre posse; of almost superhuman talents ingenio singulari et paene divino (of Aristotle); auditae sunt voces quasi ex aliquo numine supra humanas (superhuman; Vid: Tac. Ann. 16 25).
superhuman:
1. sometimes divinus: s. origin (of Romulus), d. origo, Liv. 1, 15: and in fig. sense, of what exceeds the ordinary range of humanity: astonishing and s. excellence, incredibilis et d. virtus, Cic. Rep. 3, 3: Quint.
2. oftener expr. by circuml.: s. genius, plus ingenii quam videtur natura humana ferre posse, Cic. Rep. 1, 14: to display s. genius, humani ingenii modum excedere, Quint. 10, 1, 50: s. stature and majesty, forma viri amplior augustiorque humana, Liv. 1, 7: or, simply, (forma) major humana, Juv. 13, 221: cf. Phaedr. 4, 34, 24, duo juvenes supra humanam formam. s. fortune, quod supra hominis fortunam est, Cic. Leg. 2, 16, fin.: (a task) of s. difficulty, quod supra vires hominis est, quod est supra hominem, Cic. (Kr.): s. strength, vires humanis majores, humanarum virium modum superantes (Kr.).
1. sometimes divinus: s. origin (of Romulus), d. origo, Liv. 1, 15: and in fig. sense, of what exceeds the ordinary range of humanity: astonishing and s. excellence, incredibilis et d. virtus, Cic. Rep. 3, 3: Quint.
2. oftener expr. by circuml.: s. genius, plus ingenii quam videtur natura humana ferre posse, Cic. Rep. 1, 14: to display s. genius, humani ingenii modum excedere, Quint. 10, 1, 50: s. stature and majesty, forma viri amplior augustiorque humana, Liv. 1, 7: or, simply, (forma) major humana, Juv. 13, 221: cf. Phaedr. 4, 34, 24, duo juvenes supra humanam formam. s. fortune, quod supra hominis fortunam est, Cic. Leg. 2, 16, fin.: (a task) of s. difficulty, quod supra vires hominis est, quod est supra hominem, Cic. (Kr.): s. strength, vires humanis majores, humanarum virium modum superantes (Kr.).