unfashionable
unfashionable
adj.
Old-fashioned: P. and V. ἀρχαῖος, πᾰλαιός ; see old-fashioned.
adj.
Old-fashioned: P. and V. ἀρχαῖος, πᾰλαιός ; see old-fashioned.
UNFASHIONABLE
*horum luxuriae non conveniens: res qua hujus aetatis homines non delectantur or quae hujus aetatis hominibus displicet. To practise an unfashionable degree of economy in anything potius ad antiquorum diligentiam quam ad horum luxuriam facere aliquid (after Varr. R.R. 1 13 6).
*horum luxuriae non conveniens: res qua hujus aetatis homines non delectantur or quae hujus aetatis hominibus displicet. To practise an unfashionable degree of economy in anything potius ad antiquorum diligentiam quam ad horum luxuriam facere aliquid (after Varr. R.R. 1 13 6).
unfashionable: expr. by contra ea quae in consuetudine probantur, Cic. Acad. 4, 24, 75: contra morem consuetudinemque, id. Off. 1, 41, 148: v. UNCOMMON , HOMELY .
unfashionable, to be:
1. obsŏleo, ui, or ēvi, ētum, 2. To become: obsolesco: Cic. Inv. 1, 26, 39.
2. a politiore elegantia abhorreo: id. Fin. 1, 2, 4. Phr.: an u. art, ars, cujus usus vulgaris communisque non sit, ib. 3, 1, 3.
1. obsŏleo, ui, or ēvi, ētum, 2. To become: obsolesco: Cic. Inv. 1, 26, 39.
2. a politiore elegantia abhorreo: id. Fin. 1, 2, 4. Phr.: an u. art, ars, cujus usus vulgaris communisque non sit, ib. 3, 1, 3.