unimpassioned
unimpassioned
adj.
Cold: P. and V. ψυχρός.
Calm: P. and V. ἥσῠχος, ἡσῠχαῖος, P. ἡσύχιος.
adj.
Cold: P. and V. ψυχρός.
Calm: P. and V. ἥσῠχος, ἡσῠχαῖος, P. ἡσύχιος.
UNIMPASSIONED
placidus: quietus: quem animi motus perturbationes non tangunt (calm free from emotion or passion tranquil as a commendation; all of persons): sedatus: placidus: summissus: lenis (gentle calm; opposed to fortis; of speech as a commendation): languidus (feeble weak; of speech as blame): animi perturbatione liber or vacuus (without violent emotion of mind): cupiditatis or cupiditatum expers: omni cupiditate carens: cupiditate privatus: cupiditate intactus (free from desires). To be quite unimpassioned ab omni animi perturbatione liberum or vacuum esse; omni perturbatione animi carere.
placidus: quietus: quem animi motus perturbationes non tangunt (calm free from emotion or passion tranquil as a commendation; all of persons): sedatus: placidus: summissus: lenis (gentle calm; opposed to fortis; of speech as a commendation): languidus (feeble weak; of speech as blame): animi perturbatione liber or vacuus (without violent emotion of mind): cupiditatis or cupiditatum expers: omni cupiditate carens: cupiditate privatus: cupiditate intactus (free from desires). To be quite unimpassioned ab omni animi perturbatione liberum or vacuum esse; omni perturbatione animi carere.
unimpassioned: lentus: the u. Menelaus, l. Menelaus, Ov. Her. 16 (17), 249: an u. girl, l. puella, Tib. See also QUIET , SEDATE , INDIFFERENT .