vindication
vindication
subs.
Justification: P. ἀπολογία, ἡ.
Defence, protection: P. and V. φῠλᾰκή, ἡ, σωτηρία, ἡ.
subs.
Justification: P. ἀπολογία, ἡ.
Defence, protection: P. and V. φῠλᾰκή, ἡ, σωτηρία, ἡ.
VINDICATION
By circumlocution with the verb.
By circumlocution with the verb.
vindication:
I. A maintaining one's rights:
1. prōpugnātio: our v. and defence of your position, nostra p. ac defensio dignitatis tuae, Cic. Fam. 1, 7, 2.
2. patrōcĭnium: the v. of justice, p. aequitatis, id. de Or. 1, 57, 242.
3. vindĭcātio (rare in this sense): vindicatio per quam vim et contumeliam defendendo aut ulciscendo propulsamus a nobis et a nostris, qui nobis esse cari debent: et per quam peccata punimus, Cic. Inv. 2, 22, 66: cf. ib. 2, 53, 161.
4. or expr. by verb (v.TO VINDICATE ): e. g the unanimous feeling for a v. of liberty, consensio libertatis vindicandae, Caes. B. G. 7, 76.
II. Exculpation: purgātio, sătisfactio: v.JUSTIFICATION , DEFENCE (III.). Phr.: in his v. of himself, quum se purgat, Cic.: to v. themselves, ut non deliquisse videantur, id.: he says a few words in v. of himself, pauca pro delicto suo verba facit, Sall.: I have only one thing to say in v., that, etc., una defensio occurrit, quod, etc., Tac.
III. Of an argument, support, q. v.
I. A maintaining one's rights:
1. prōpugnātio: our v. and defence of your position, nostra p. ac defensio dignitatis tuae, Cic. Fam. 1, 7, 2.
2. patrōcĭnium: the v. of justice, p. aequitatis, id. de Or. 1, 57, 242.
3. vindĭcātio (rare in this sense): vindicatio per quam vim et contumeliam defendendo aut ulciscendo propulsamus a nobis et a nostris, qui nobis esse cari debent: et per quam peccata punimus, Cic. Inv. 2, 22, 66: cf. ib. 2, 53, 161.
4. or expr. by verb (v.
II. Exculpation: purgātio, sătisfactio: v.
III. Of an argument, support, q. v.