vindictive
vindictive
adj.
Remembering . P. and V. μνήμων.
Be vindictive, v.: Ar. and P. μνησῐκᾰκεῖν.
Implacable, adj.: P. and V. πικρός, P. ἀπαραίτητος, V. δυσπᾰραίτητος ; see implacable.
adj.
Remembering . P. and V. μνήμων.
Be vindictive, v.: Ar. and P. μνησῐκᾰκεῖν.
Implacable, adj.: P. and V. πικρός, P. ἀπαραίτητος, V. δυσπᾰραίτητος ; see implacable.
VINDICTIVE
ulciscendi cupidus (in a single case): qui nullam injuriam inultam atque impunitam dimittit (that allows no injury to pass unavenged). Exceedingly vindictive inimicitiarum persequentissimus (Auctor ad Her.).
ulciscendi cupidus (in a single case): qui nullam injuriam inultam atque impunitam dimittit (that allows no injury to pass unavenged). Exceedingly vindictive inimicitiarum persequentissimus (Auctor ad Her.).
vindictive:
1. avidus poenae (sc. sumendae): Liv. 8, 30, extr.
2. ĭnĭmīcĭtiarum persequens (i. e. ulciscens inimicitias, Forcell.). Auct. ad Her. 2, 19, 29. Phr.: a v. man, qui nullam injuriam inultam impunitamque dimittit, based on Cic. Verr. 5, 58, 149: no one is more v. than a woman, vindicta (abl.: revenge) nemo magis gaudet quam femina, Juv. 13, 191. all felt v., omnium animi ad ulciscendum ardebant, Caes. B. G. 6, 34, ad fin. (cf. acrius ad ultionem exarsere, Tac. A. 12, 38 in ultionem excanduit [perf. of excandesco], Flor. 2, 18, med.): v. alsoREVENGEFUL .
1. avidus poenae (sc. sumendae): Liv. 8, 30, extr.
2. ĭnĭmīcĭtiarum persequens (i. e. ulciscens inimicitias, Forcell.). Auct. ad Her. 2, 19, 29. Phr.: a v. man, qui nullam injuriam inultam impunitamque dimittit, based on Cic. Verr. 5, 58, 149: no one is more v. than a woman, vindicta (abl.: revenge) nemo magis gaudet quam femina, Juv. 13, 191. all felt v., omnium animi ad ulciscendum ardebant, Caes. B. G. 6, 34, ad fin. (cf. acrius ad ultionem exarsere, Tac. A. 12, 38 in ultionem excanduit [perf. of excandesco], Flor. 2, 18, med.): v. also