retrorsum
retrorsum, back, backward, behind
rē̆trōrsum and rē̆trōrsus, v. retroversus.
retrōrsum u. retrōrsus, Adv. (= retroversum od. vorsum u. retroversus od. vorsus), rückwärts, zurück, I) eig.: retrorsum vela dare, Hor.: verb. retrorsum redeunt, Plin. – II) übtr.: a) umgekehrt, deinde retrorsum vicissim etc., Cic.: sed omnia retrorsum, Flor.: quaedam argumenta retrorsus idem valent, Quint. – b) rückwärts, auf die vergangene Zeit, retrorsum se actio refert, ICt.: retrorsus ad id tempus reducere, ICt. – c) zurück, wieder, ac si retrorsus homo mihi venisset, zurückverkauft worden wäre, Afric. dig. 44, 3, 6. § 1.
rĕtrorsŭm (13) (et rĕtrorsŭs), adv. (retroversum, ou vorsum, retroversus ou vorsus), ¶ 1 dans une direction rétrograde, en arrière : Hor. Ep. 1, 1, 75 ; O. 1, 34, 3 ; Plin. 9, 99 ¶ 2 [fig.] réciproquement, en sens inverse : Cic. Nat. 2, 84 ; Quint. 5, 9, 6 ; 9, 4, 23 || en arrière, dans le passé : Dig. 13, 5, 18, etc.
- 1. achterwaarts, terug [vela dare];
- 2. omgekeerd;
- 3. in de tijd terug, tot een bepaalde datum terug.
retrōrsum (C., H.) or retrōrsus (V.), adv.
- retroversus, back, backward, behind: vestigia nulla retrorsum, H.: mutata te ferat aura, H.: relegens errata retrorsus Litora, V.—Fig., in return, in reversed order: oritur ex aëre aether; deinde retrorsum, etc.