retrorsus
retrōrsus: (adv.), backwards, back; again, 3.690. (retrō and versus from vertō)
retrōrsus, a, um (= retro versus od. vorsus), rückwärts gekehrt, I) eig.: manus (Ggstz. manus supina), Plin. 26, 93. – II) übtr., der Zeit nach, vorherig, Compar. retrosior, älter, Tert. apol. 19 (tom. 1. p. 190 Oehl.).
qui [Cacus ] iiij tauros furto et totidem vaccas abduxit armentario et eos per vim fortitudinis ~um ‥ caudis traxit in antrum
pollices ~um deflexi immobilem gerebant sensibilitatem
demones retrogradis gressibus ~us ‥ incedentes
que [membra ] cum ~um trahuntur
modo et forma qua reperies in secundo folio ab isto, ~um computando
~um, A.bakward
~um diabulus recessit a Domino(
conversa ~um facie solis, ipsoque per australem plagam ad orientem regresso
ne cito retrorsum rapiatur flumine puppis
Ælfred ‥ nisi aut bello ~um recederet, aut contra hostiles copias ‥ in bellum prorumperet
respiciens sanctus de ejus cacumine ~um(
nempe vi ventorum jam mutata navis ibidem conversa est ~um
quibus melius esset, juxta beati Petri principis apostolorum vocem, viam veritatis non agnoscere, quam post agnitionem ~um converti
1 rĕtrorsus, a, um (retroversus ou vorsus), tourné en arrière : Plin. 26, 93 || [temps] : retrorsior ou retrosior Tert. Apol. 19, plus ancien.
2 rĕtrorsŭs, v. retrorsum.