rhinoceros
rhinoceros, a rhinoceros
Could not find rhinoceroti in Logeion dictionaries.
rhinoceroti Noun: masculine dative singular of rhinoceros
rhīnŏcĕros, ōtis, m., = ῥινόκερως.
- Lit., a rhinoceros, Plin. 8, 20, 29, § 71; Mart. Spect. 9; 22; id. Epigr. 14, 53; 14, 52, 2; Curt. 8, 9, 16; 9, 1, 5; Suet. Aug. 43: cornua rhinocerotis, Vulg. Deut. 33, 17; Plin. 6, 29, 34, § 173.—
- II Meton., a vessel made of the rhinoceros’s horn, Juv. 7, 130.— A nickname for a man with a long nose, Lucil. ap. Non. 25, 30 (v. brochus).— Prov.: nasum rhinocerotis habere, i.e. to turn up the nose, to sneer at every thing, Mart. 1, 3, 6.— Hence, rhīnŏcĕrōtĭcus, a, um, adj., of a rhinoceros: naris, i.e. sneering, mockery, Sid. Carm. 9, 339.
rhīnocerōs (rīnocerōs), ōtis, Akk. ōtem u. ōta, Akk. Plur. ōtas, m. (ῥινόκερως), I) das Nashorn, Plin. 8, 71. Curt. 9, 1, 5. Capit. Gord. 33, 1. Tert. adv. Iud. 10. Iul. Val. 3, 19 (17): cornua rhinocerotis, Vulg. deut. 33, 17: rhinocerotum cornua, Plin. 6, 173: Akk. Sing. rhinocerotem, Suet. Aug. 43, 4. Fest. 270 (b), 8; rhinocerota, Mart. 14, 52, 2 u. de spect. 22, 1. Vulg. Iob 39, 10: Akk. Plur. rhinocerotas, Curt. 8, 9 (31), 16. – Sprichw., rhinocerotis nasum habere, naseweis, vorlaut sein, alles beschnüffeln, Mart. 1, 3, 6; vgl. Sidon. carm. 3, 8. – II) meton., das aus Nashornbein verfertigte Geschirr (zum Waschen od. Baden), Mart. 14, 52, 2. Iuven. 7, 130. – ➳ Nbf. rinoceros, Lucil. 118 u. 159 bei Prisc. 6, 26.
egoceron, capricornus qui et ~on dicitur
in rinoceros ‥ generatur cornu unum in fronte quia pars illa ‥ calida est ‥ et illud animal est calidissimum
de rinocero ‥ multe sunt species sc. rinoceron, monoceron ‥
cum vero apud vulgum pro unicorne dicitur et scribitur rinoceros, rinocerontis
hic ricionerus vel unicornis,unicorne
elephas in monte pugnans cum rhinoceronte
India ‥ gignit ‥ bestiam ~on
nascitur ‥ in ea [sc. Aegypto ] quedam fera sevissima nomine cinoroceros qui corpore est modica et membris iners ‥ caput habens grave et semper in terra pronum
unycorne , rinoceros
cornua renocerotis cornua illius [regis ], in ipsis ventilabit gentes usque ad terminos terrae
renocenon, bos silvester
ut jam Domino, per ejus fortitudinem ‥ ~os serviat et moretur ad presepe suum, ligatus ad arandum loro
[Jhesus valebit ] rinosceronta flectere / loroque suo stringere / ut maneat presepibus
rinocerus, qui et unicornis est, virginis integritatem sic agnoscit ut duntaxat illius fere amplexibus capiatur
queritur quare rinoceros id est unicornis capitur virginis amplexu
invident humane saluti ‥ virgineo capti amore ~i
rhinoceros capitur amplexu virginis
sinu cubas [Jhesu ] puerpere, / rinoscerontis sumere / lora compulsus blandia
loris quasi rinosceros irritatur
rinoceros procumbit et obdormit in gremio speciose virginis
a pyntelle , penis ‥ rinoceros
rhīnŏcĕrōs, (14) ōtis, m. (ῥινόκερως), rhinocéros : Plin. 8, 71 ; Curt. 9, 1, 5 || vase en corne de rhinocéros : Juv. 7, 130 || [fig.] nasum rhinocerotis habere Mart. 1, 3, 1, avoir le nez pointu = lʼesprit perçant, avoir le goût fin et difficile.
➳ acc. tem Suet. Aug. 43 ; ta Mart. 14, 52, 2 ; Spect. 22, 1 ; acc. pl. tas Curt. 8, 9, 16.
rhīnŏcĕros, rhinocerōtis, m.: rinoceronte
⯀ iuvenesque senesque et pueri nasum rhinocerotis habent Marz giovani, vecchi e ragazzini hanno il naso del rinoceronte (i.e. sono molto critici)
♢ acc. ōta Marz, acc. pl. -ōtas Curz.
rhīnocerōs ōtis, m
- , ῥινόκερως, a rhinoceros, Cu.—A vessel made of the rhinoceros's horn: magnus, Iu.