rhinoceroticus
rhīnocerōticus, a, um (ῥινοκερωτικός), vom Nashorn, naris rhinocerotica, sprichw. st. Spott, Sidon. carm. 9, 349.
rhīnŏcĕrōtĭcus, a, um, de rhinocéros : rhinocerotica naris Sid. Carm. 9, 339, raillerie perçante.