rheumatismus
rheumătismus, i, m., = ῥευματισμός,
- rheum, catarrh (pure Lat. fluctio): levis humoris fluor quem Graeci rheumatismum vocant, Cael. Aur. Acut. 2, 27, 146; Plin. 22, 18, 21, § 46; 23, 2, 32, § 66; 24, 3, 3, § 7 et saep.
rheumatismus, ī, m. (ῥευματισμός), der Katarrh, Fluß, rein lat. fluctio, Plin. 22, 46 u.a.: levis umoris fluor, quem Graeci rheumatismum vocant, Cael. Aur. de morb. acut. 8, 27, 146: fluctiones alvi, quas Graeci rheumatismus vocant, Bauchflüsse, Plin. 22, 98: dies. vollst. rheumatismi ventris, Plin. 27, 88: alvi, Plin. 23, 121: interaneorum, Plin. 23, 56: intestinorum, Plin. 23, 35: rheumatismi gutturis od. thoracis, Katarrhe der Luftröhre, Plin. 23, 56 u. 154.
per minutionem augmentaretur humorum fluxus, ex quorum augmentatione et motu facile fieret humorum reumatissimus ad caput et sic augmentaretur katarrus
artaria timporis ‥ quandoque aduritur; et hoc fit ut acuti reumatismi et subtiles constringantur qui ad oculos descendunt
emplastrentur timpora cum sandalis si non sit reumatismus; quod si sit omnia hec caveantur
vehementer evacuantia totum corpus, aut caput totum pro evacuacione particulari cum fluxu sanguinis narium cum reumatismo, gargarismate, sternutatoriis, caputpurgiis
rematisma dentium et emoptoicis et vesice
rheumatisma, fluxus habundantis aque
rheumătismus, ī, m. (ῥευματισμός), catarrhe [en gén.], flux, écoulement dʼhumeurs : Plin. 22, 46 ; 23, 56, etc.